Over mij
In mijn werk in de zorg ben ik altijd een verbinder geweest: iemand die ziet wat er gebeurt, luistert naar wat niet wordt gezegd en zich richt op wat wél kan. Het vak van uitvaartbegeleider trok al vroeg mijn aandacht, maar het leven ging zijn eigen weg. Tot het verlies van mijn lieve moeder mij stilzette en de vraag opkwam of mijn werk nog wel echt betekenisvol voelde.
De uitvaartleider van mijn moeder inspireerde me opnieuw. Ik ben gaan onderzoeken, praten en reflecteren: past dit bij mij? Zo kwam ik bij Meander uitvaartopleidingen terecht. In tien maanden leerde ik niet alleen het vak kennen, maar ook mezelf. Mijn enthousiasme voor dit bijzondere beroep is sindsdien alleen maar gegroeid.
Bij de certificaatuitreiking kreeg ik de prachtige woorden mee: leergierig, consciëntieus en verbindend. Op een luciferdoosje om deze woorden in het licht te blijven zetten en het vuurtje te laten branden.
Na de opleiding was het mijn idee om als freelancer aan het werk te gaan. Maar dat loopt nu even anders. De reden daarvan is dat mijn stagebegeleider, nu mijn opdrachtgever is. Haar clientèle neem ik tijdelijk van haar over, omdat ze ziek is. Omdat ze even geen omkijken wil hebben naar financiën, doe ik dat onder mijn eigen naam.
Uiteraard sta ik ook zeker open voor freelancewerk, vooral omdat je van een ander zo ontzettend veel kan leren!
Wat ik zo mooi vind aan dit vak is dat het zo ontzettend mensenwerk is. Niets is zo onlosmakelijk met het leven verbonden als de dood. Iemands leven mag gevierd worden op een manier die bij hem of haar past en tegelijkertijd recht doet aan wat de nabestaanden nodig hebben om goed afscheid te nemen. Voor de een betekend dat veel ceremonie, muziek, speeches, en uitgebreid borrelen naderhand.
Voor de ander kan dat betekenen dat de kleinkinderen oma dragen naar de familiekamer waar ze met een klein, maar hecht gezelschap samen de kist versieren met tekeningen, schilderijen en mooie woorden. En ondertussen worden er onder elkaar herinneringen opgehaald en wat gedronken.
"Voor oma had het geen beter afscheid kunnen zijn", vertrouwde 1 van de kleinkinderen mij toe.